3 tips voor single mannen

Laatst was ik met een paar vriendinnen aan het kletsen. We hadden het over mannen. Uiteraard. Daar kun je als vrouw uren over praten. Hoewel, praten? Het was meer klagen. Over dates. Rare, contactgestoorde en tegenvallende dates. Zelf kon ik ook lekker mee klagen.

Zo kwam ik op het idee om de mannen een paar tips te geven. Wat moeten ze niet doen, en wat juist wel? Want een geslaagde date; welke vrouw wordt daar nou niet gelukkig van? En als de vrouw gelukkig is, afijn, je snapt ‘em wel.
Dus hierbij drie dingen die mannen niet moeten doen bij het daten, met daarbij een tip over hoe het wel moet:

1. Je wilt een hoogopgeleide pittige dame natuurlijk wel een beetje intelligent aanspreken. De digitale openingszin “Hoi, hoe is het daar?” gooit geen hoge ogen bleek uit gedegen onderzoek (n=4). Hoe is het daar? Waar?! Zo’n man weet toch niet waar ik ben? Ik denk dan bij mezelf na zo’n vraag: bij mij in Amsterdam-West gaat het op dit moment goed, maar voor hetzelfde geld wordt er om Datende hoek weer iemand geliquideerd. Dus wat zeg je dan voor zinnigs, in zo’n geval?
Op mijn antwoord “Waar?” kreeg ik vervolgens de letterlijke reactie: “Whoehahaha, gewoon bij jouw! Ik zit heerlijk voor de buis hahahaha!!”
Zo’n reactie slaat toch elk zinnig gesprek dood, om bij het thema liquidaties te blijven?
Tip: Gebruik je intellect. Als je dat niet hebt, doe dan in ieder geval alsof.

2. Nadat je je best hebt gedaan op een openingszin en intelligente dingen hebt gevraagd, volgt er vast en zeker een date. Oké, maar ga dan vervolgens niet uren zitten zwetsen over je werk bij de gemeente Beverwijk. Hártstikke leuk dat je zo enthousiast bent over je baan daar als assistent infrastructureel projectmanager, maar details over de aanleg van een nieuwe afrit in Beverwijk Zuid-West mag je je date besparen. Inclusief de gehele tijdsplanning en het gedetailleerde kostenplaatje.
Tip: De dame tegenover je heeft hoogstwaarschijnlijk óók een baan. Misschien wil je daar ook wat over weten? “En wat doe jij voor werk?” zou al een uitstekende vraag zijn, om te beginnen.

3. Stel nou dat het allemaal van een leien dakje gaat, dan nodig je op een gegeven moment je aanstaande meisje thuis uit voor bijvoorbeeld een etentje. Zij tut zich op en doet net even een extra laagje mascara op. Ook wordt het leukste setje kleding uit de kast getrokken. Zo zijn vrouwen. Maar beste mannen, doe dan vervolgens niet de deur open met je Spaanse sloffen aan. Met blote voeten er in. Als vrouw wil je dan rechtsomkeert maken.
Spaanse sloffenTip: Als je je date thuis ontvangt, verstop je Spaanse sloffen. Trek gewoon een paar leuke schoenen aan. Met sokken alsjeblieft.

Zo kunnen wij vrouwen nog wel even doorgaan. Maar ach, het hoeft ook allemaal niet heel erg opgeprikt te zijn. Als mannen zich aan bovenstaande adviezen houden, zijn de dames al een stuk tevredener. Nu ben ik eigenlijk wel benieuwd of de heren ook zulke probleemgevallen tegenkomen. Ik kan het me niet voorstellen. Maar helemaal zeker ben ik er toch ook weer niet van. Uit voorzorg zal ik in ieder geval mijn Spaanse sloffen achter in de kast leggen. Dan kan ik op dat punt tenminste niet de fout in gaan.

Wat een verhaal

Af en toe lees ik woontijdschriften. Sterker nog, sinds kort heb ik zelfs een half-jaar-abonnement op VT Wonen. Je moet een beetje bijblijven op interieurgebied tenslotte. Zo weet ik nu dat vetplantjes en cactussen in de mode zijn, het liefst onder een stolp. Eigenlijk is alles wat onder een stolp zit, goed. Koper is dé kleur van dit moment en stoelen van Eames zijn nog steeds erg gewild. Steigerhout is op z’n retour en boeddha’s en houten plankjes met suffe teksten zoals ‘HOME’ er op, zijn hopeloos 2013. En dat is maar goed ook, lijkt me.

Het leukste vind ik de interviews met mensen die hun huis showen. In de VT Wonen die ik gister las bijvoorbeeld, stonden Sjaak en Barbara uit Nieuwegein. Twee kinderen en een hond. Tot zover niks aan de hand, op Nieuwegein na misschien, maar dat is weer een ander verhaal.

Wat een verhaal!Net als vele anderen in een woontijdschrift, wilden Sjaak en Barbara alleen spullen met een verháál in huis. “Bohemién en eclectisch, alles kan!” Aldus Barbara. Zo waren de twee ronde gevallen op de boekenkast hoedendozen, gescoord op de rommelmarkt in Beijing. In de boekenkast stond nog een hele reeks Aziatische snuisterijen. Verderop een tafeltje dat Sjaak zelf gemaakt had tijdens zijn sabbatical, uiteraard met vetplantjes en cactussen er op. Aan de muur hing een reproductie van een Rembrandt, gekocht tijdens het jaarlijkse dagje Amsterdam vorig jaar. Die dag hebben ze trouwens ook de vliegenmepper gekocht. Bij de Hay Design Store. Inderdaad, allemaal spullen met een bijzonder verhaal en mooie herinneringen er om heen. Ik kan het niet ontkennen.

Maar ik heb toch een beetje moeite met dat “verhaal”. Sowieso is iedereen tegenwoordig een verhalenverteller. Elke fotograaf, filmmaker of acteur heeft ‘een verhaal te vertellen’. Daar kan ik nog best in komen, maar je hele huis inrichten met spullen met een verhaal? Dat gaat mij in ieder geval niet lukken, denk ik terwijl ik ondertussen vertwijfeld en onzeker om me heen kijk.

Ik zie een paar planten die ik bij de bloemist op de hoek heb gekocht. Ik ben er vaste klant, want elke paar weken gaat er wel weer een plantje dood. Kansloos, met het oog op een goed interieurverhaal. Wel een aantal reisgidsen van verschillende reizen en zelfs welgeteld één souvenir, van acht jaar oud. Een minuscuul woordenboekje met ‘Australian slang’. Ja, toch handig als je dat spreekt. Barbie betekent bijvoorbeeld barbecue. Onmisbare kennis in Australië. Verder nog een rode lampjesslinger uit België, gekregen van vriendin M. Omdat ze vond dat rode lampjes zo bij mij passen. Dat geeft te denken, eerlijk gezegd. Op tafel een kandelaar die ik kocht toen ik boos was op een ex. Een veelkleurig schilderij van een Groningse schilderes. Het stoffer en blik dat het eerste item van mijn uitzet vormde, 15 jaar geleden.

Zo bekeken heb ik in ieder geval wel een inrichting met herinneringen, in verschillende mate van belangrijkheid. Alleen een goedlopend en doordacht verháál zoals van Sjaak en Barbara uit Nieuwegein is het al met al niet echt. Ik zie mijn interieur meer als een bundel met losse verhalen, nog in ruwe conceptvorm. Maar zijn de mooiste literaire pareltjes niet ook ooit zo begonnen? Ik zal VT Wonen alvast bellen.