Hobby

Ik hou van hobby’s. Daarom heb ik er ook best veel: fietsen, spinning, door de stad lopen, fotograferen, koffie drinken, uitgaan, lezen, pubquizzen, schrijven, boodschappen in de buurt doen, concerten, musea, kletsen met vriendinnen. Ga zo maar door. En luieren. Maar of dat een hobby is? Het is meer iets waar ik goed in ben.

Allemaal leuk en aardig, maar echt opvallend zijn deze bezigheden niet. Jammer, want iets bijzonders doen in je vrije tijd is best leuk. Zo heb ik in het datingcircuit al een aantal mannen ontmoet die een spraakmakende hobby hadden waar ze smakelijk over konden vertellen. Zo was er een die z’n racefiets meenam op vakantie naar verre oorden zoals Kenia en de Filipijnen en daar vervolgens wekenlange trektochten maakte. Stoer, ik hing aan zijn lippen. Figuurlijk. Letterlijk leek me nog wat vroeg halverwege een eerste date.

Anderen waren erg gepassioneerd over koken/muziek/gamen/geneeskunde/theater/

yoga/televisiekijken/voetbal/werk/drugs/

katten/fotografie/festivals. En nieuwsgierig als ik ben, wilde ik altijd het naadje van de kous weten. Menig man heeft met mij daarom de date van z’n leven gehad vermoed ik, zoveel interesse.

Maar het kan gekker, lees ik in het Parool.

Elke zondagochtend komt in Spaarnwoude een groepje mannen samen. Ze rijden daar op treintjes. Grote mannen op kleine zelfgebouwde treintjes. De benen wijd en knieën en voeten buitenboord.

Treintje

Dertig jaar geleden begon de club mannen in hartje Amsterdam een modelbouwvereniging. Toen het parkeergeld werd ingevoerd, zijn ze verkast naar Spaarnwoude. Want het mocht niet teveel kosten. In Spaarnwoude ligt inmiddels een parcours met drie spoorbanen. Maar dat is niet alles; een station met houten banken, een kassahokje en seinpalen maken het compleet. Allemaal door de heren zelf gebouwd.

De treinfanaten nemen hun hobby erg serieus. Dat is te zien aan bijvoorbeeld Kees. Hij draagt een bordeauxrode stationschefpet. ‘Mijn locomotief is helemaal van hout. Ja, dat is wat hoor. Ik heb hem zo gemaakt dat hij acht kinderen of vier volwassenen kan hebben.’ Met een kniptang knipt Kees de kaartjes van de passagiers. Het lijkt wel echt. ‘Op zondagen zit mijn trein vaak stampvol. Die blije smoeltjes, daar doe je het voor.’
Wat een fascinerende toestand. Wie verzint nou zo’n hobby? Het ziet er in ieder geval
hilarisch uit op de foto’s, die grote mannen op kleine treintjes. Ik zie het helemaal voor me.

Treintje

Misschien moet ik komend weekend eens gaan kijken in Spaarnwoude en meteen een ritje maken. Niet om het een of ander natuurlijk, gewoon uit nieuwsgierigheid. Een date zal er niet van komen, maar een onverwachte nieuwe hobby wellicht wel. Of anders op z’n minst een blij smoeltje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *