Naar de kapper

Afgelopen week las ik in de Amsterdamse uitkrant een artikel over kappers. Correctie. Het artikel ging over winkels, barretjes en fietsenmakers waar óók je haar geknipt kan worden. Het zijn zogenaamde ‘beleveniskappers’. “Louter knippen is passé”, volgens het artikel.

Hartstikke leuk, dit soort initiatieven. Maar ik moet bekennen dat ik nog geen klant ben van zo’n ‘beleveniskapper’. Ik heb al jarenlang halflang tot lang haar. Bij elk kappersbezoek is het recept: “Doe maar een stukje er af.” “Ja, in laagjes, ja.” Ik heb al heel wat gapende kappers gezien. Laat staan dat zo’n écht hippe kapper annex fietsenmaker annex wijnbar annex boekenwinkel lol aan mij zal beleven.

Kapper

Helaas voor deze entrepeneurs is er nóg een heel grote groep vrouwen waar de knip-belevenis niet centraal staat. De vrouwen met Kort Pittig Kapsel. Ja, bewust met hoofdletters, zo heet namelijk de roemruchte groep op Facebook. Dames met namen als Jos, Helma, Paula en Miranda tonen er vol trots hun Kort Pittige Koppie. Hun kapsel laat zich het beste omschrijven als opgeschoren aan de zijkant en stekels bovenop. ‘Stiekels’, zoals we vroeger in Drenthe zeiden. En bij voorkeur zijn de stekels koperrood geverfd. Soms bevat het korte kapsel een langere lok, strak en scheef over het voorhoofd getrokken.
Om de pronte boezem dragen deze dames een felgekleurd en druk gedessineerd tricot tuniek van Miss Etam. Verder naar beneden een witte driekwart legging. Waar je deze pittige types tegenkomt, behalve op hun eigen Facebookpagina? Nou, bij de Huishoudbeurs bijvoorbeeld, met de rolkoffer vol gratis goodiebags.

Over vroeger gesproken; vriendin C. en ik waren in onze studententijd altijd doodsbang voor het moment dat we later een jas met afbeelding van een bloem of beertje Paddington op de achterkant zouden gaan dragen. En een kapsel met ‘stiekels’ zouden hebben. Want ons studentenbrein dacht dat je dat nou eenmaal deed en had, als je de dertig gepasseerd was. Zowel C. als ik zijn inmiddels in volle glorie de dertig gepasseerd en dragen géén jas met een beertje of bloem achterop en hebben géén kort, pittig kapsel.

Misschien zou ik, om het Kort Pittige Kapsel voor te blijven, toch maar eens naar Kappereen ‘beleveniskapper’ moeten. Nu ik erover nadenk vind ik het eigenlijk ongelijkwaardig
dat de Kort Pittige Vrouw niet haar eigen ‘beleveniskapper’ heeft. Geknipt worden met een glaasje Apfelkorn in de hand, een live concert van Frans Bauer en na afloop een rolkoffer met beautycadeautjes mee naar huis. Er is markt voor, als ik om me heen en op Facebook kijk. Maar ik sla deze kapper voorlopig met liefde over. Het is mijn tijd nog niet, denk ik. Hoop ik.