De klusjesman

Ik zit op de wc en kijk omhoog. Naar het plafond recht boven mijn hoofd. Dat bestaat uit onafgewerkte houten planken, bij elkaar gehouden door gele tape.

Enkele maanden daarvoor begon het te lekken in mijn badkamer. Vanaf het plafond, recht boven het toilet.
Wat doet een slimme zelfstandige vrouw dan? Die belt, hup hup, de klusjesman. Gelukkig heeft mijn VVE een vaste klusjesman. Michel, een immer goedgemutste en vooral praatgrage Zaankanter.

Michel komt langs. Hij kan de oorzaak niet meteen vinden en besluit het plafond open te breken. “Wat?! Ga je mijn hele plafond er uit halen?” “Nee joh, ‘k boor er gewoon effe een gat in!” Zo gezegd, zo gedaan. Michel steekt zijn hoofd in het gat. “Oh, ik zie het al”, klinkt het opgewekt. “De standleiding is poreus!” Het lijkt alsof hij er blij mee is. “Kom maar kijken!” Voor ik het goed en wel doorheb, zit mijn hoofd ook in dat plafondgat. Ik zie niets bijzonders, behalve een hoop vermolmd hout en ingewikkelde leidingenstelsels. Lang leve een jaren-dertig-huis. “Ja, een héél duidelijke lekkage!”, roep ik maar naar Michel. Als je er geen verstand van hebt, doe je gewoon alsof.

KlusjesmanAls ik weer op de grond sta, krijg ik plots een ingeving: “De standleiding is door de vorige bewoner al vervangen, dus hoe kan deze nu al lekken?!” “Nee schat, dat is de kéééúúúkenstandleiding.” Ach. Weet ik veel dat er verschillende standleidingen zijn. Ik heb wel iets anders aan mijn hoofd dan na te denken over standleidingen. Misschien moet ik eerst eens aan Michel vragen wat dat eigenlijk precies zijn. Want welke normale vrouw weet zoiets nou?

Fout. Dat had ik beter niet kunnen doen. Michel begint een ellenlange verhandeling over nut en noodzaak van standleidingen. Over aansluitstukken, hellingen van 45 graden, vallend water, luchtstromen, ‘ontspannen’ beluchting, stankhinder, lekkage en versleping. Ik zet mijn intelligentste gezicht op en op gezette tijden knik en hum ik. Hij besluit zijn betoog met fijntjes te vermelden dat het vervangen van de standleiding een “kostbare en zeer ingrijpende” ingreep is. Dank je. Dat kan er ook nog wel bij, Michel. Het voelt alsof ik zelf met mijn hoofd in die standleiding heb gezeten terwijl er 100 kuub water doorheen spoelde.

Snel daarna gaat Michel in fases aan de slag. In no time is het hele plafond verdwenen en is mijn badkamer een bouwplaats. Ik pamper hem met koffie en stroopwafels en gelukkig blijkt de oorzaak toch minder erg dan aanvankelijk geschetst. Maar wat ben ik blij als hij klaar is.
Nu moet alleen het plafond nog gestuct en gesausd worden. Daarvoor komt Michel binnenkort weer. Koffie en stroopwafels kan hij van me krijgen, maar ik ga hem géén vragen meer stellen. Want een slimme meid is op haar praatgrage klusjesman voorbereid.