Loslaten

Afgelopen week heb ik elke nacht even gepiekerd. Over bijvoorbeeld de liefde, de zoveelste lekkage in mijn badkamer en de toestand in de wereld.

Een-voor-een ga ik mijn favoriete piekeronderwerpen bij langs. Met als gevolg dat ik de volgende dag moe ben. Mijn collega’s vermoeden misschien leuke nachtelijke uitstapjes als ze me ’s ochtends met kleine oogjes op kantoor zien verschijnen. Maar niks daarvan.

Ik zou dus beter overdag kunnen piekeren. Op dat bewuste kantoor bijvoorbeeld. Als je 8 uur lang aanwezig bent, kun je best wat tijd vrijmaken om te piekeren toch? Al is het maar een kwartiertje. Piekeren in een mooie lichte ruimte lijkt me ook gezonder dan in een donkere slaapkamer driehoog achter.
Of piekeren in een koffietentje met een flink stuk chocoladetaart erbij. Dan ben je letterlijk ‘lekker’ aan het piekeren. Wie weet zit de liefde van mijn leven toevallig net naast me aan de koffie, dan is dat piekeronderwerp ook meteen de wereld uit. Zo’n gekke gedachte is dat trouwens niet, dat van die liefde. Want het wemelt van de prachtige, goedgetrimde, welriekende heren in de hoofdstedelijke koffiebarretjes. Alleen jammer dat de meesten niet op mij vallen. En dat slechts omdat ik vrouw ben. Discriminatie. Slapen

Maar er is nog iets beters dan overdag piekeren met koffie, taart en gays. Loslaten. Althans dat lees ik in de Libelle van mijn moeder. En Libelle kan het weten. Loslaten is in. Wie ben ik om de tips van zo’n vooraanstaand instituut in twijfel te trekken.
Alleen, wat moet ik dan precies loslaten? Houd ik dan nu iets vast? En hóe laat ik dan los? En wanneer? Doe je zoiets in één keer, of laat je in stapjes los? Elk onderwerp apart? En als je iets hebt losgelaten, komt er dan iets anders voor in de plaats? Of blijft er een holle ruimte over? Ik wil ook weer geen leeghoofd worden. Want om nou nooit meer over de toestand in de wereld na te denken, lijkt me ook niet zaligmakend. Theoretisch snap ik dat hele concept “loslaten” best wel, maar zoiets abstracts in de praktijk brengen, dat is een tweede.

Vriendin X. zou dit weekend naar een workshop “Loslaten” gaan. Zo makkelijk is het kennelijk niet, als je er speciale workshops voor hebt.
Zij versliep zich echter rijkelijk, waardoor ze de workshop miste. Als dat geen loslaten is. Geen workshop meer nodig, deze vriendin. Ik zou een voorbeeld aan haar kunnen nemen.

Ik denk dat ik dus ook maar ga proberen los te laten. Wat en hoe precies, dát weet ik nog niet. Denk dat ik daar vannacht even over ga piekeren.