Het is nog steeds het gesprek van de dag

De laatste tijd word ik steeds geconfronteerd met mannen die het over swaffelen hebben. Gelukkig brengen ze het voor zover ik weet -nog- niet in de praktijk, maar ik vind het toch opvallend dat dit woord ineens weer zo vaak valt.

Het begon laatst bij een pubquiz. Ik deed met mijn collega’s mee. Onze teams hadden keurige namen: Oost West Noord Best en IJzersterk. Blijkbaar zijn dat geen namen waar je een pubquiz mee wint, want het winnende team was: De Swaffelmannen. Het team bleek overigens uit vijf uiterst keurige studentenjongens te bestaan.

Even later zat ik met een groepje sportgenoten wat te drinken. Vanuit het niets zegt een van de aanwezige expats met een grote glimlach: “Weten jullie wat ik nou het mooiste Nederlandse woord vind?!” Het viel stil, want niemand had natuurlijk een idee. Snel probeerde ik iets te verzinnen, maar waar moet je beginnen? “Swaffelen”, riep hij uit en begon vervolgens te bulderen. Toch erg dat de Nederlandse taal om dit soort woorden bekend staat.

De week er na had ik het op mijn werk met collega R. zijn vakantie. Hij was bij een groot meer in Duitsland geweest. Een uurtje later las ik een nieuwsbericht over een Duits meer waar alleen naturisten zonnebaden. Ik stuurde het naar R. onder het mom van ‘Hier zat jij zeker?’ Hij reageerde hardop met: “Ik swaffel ze hélemaal kapot daar!”. Nou ja zeg. Aparte collega.

blog swaf

Swaffelen was echt tha bomb een aantal jaren geleden. Het was swaffelen voor en swaffelen na. Er werd zelfs een dag voor georganiseerd door BNN: de Nationale Swaffeldag. Onder andere het Paleis op de Dam en de Sint Servaas Basiliek in Maastricht werden toen beswaffeld. Waar een klein land groot in kan zijn. Ook de kranten stonden er vol van: ‘Student van school wegens swaffelen.’ ‘Zaak swaffelaar erg opgeblazen.’

Maar het hoogtepunt (om in termen van swaffelen te blijven), was dat swaffelen Woord van het Jaar 2008 werd. Toch frappant dat dit woord zo lang blijft hangen; 2008 is alweer bijna tien jaar geleden. Want zoals het dit soort modegrillen vaak vergaat, die verdwijnen in het niets. Wie heeft het bijvoorbeeld nog over tentsletje (2010), stoeproken (2011), de frietchinees (2012), kraamkost (2015) of samsonseks (2016)? Zo niet swaffelen.

Wel opvallend dat het allemaal ranzige dingen zijn, onze Nationale Woorden van het Jaar. Smerig volkje zijn we. Maar dat zal die expat inmiddels ook wel weten. Ik hoop dat hij mijn collega nooit zal treffen, want die swaffelt hem dan misschien hélemaal kapot.

Eens kijken of hij het dan nog steeds zo’n mooi woord vindt. Of dat bijvoorbeeld frietchinees dan toch meer zijn voorkeur heeft. Misschien minder mooi, maar wel veiliger.